جدایی

در این روز غم انگیز جدایی٬          

به یاد آرم زمان آشنایی!

به خاطر آورم در جنگل دور٬           

کنار برکه یی خاموش و بی نور٬

نشستی با دلم افسانه گفتی!

به خود شمع و مرا پروانه گفتی!

چو میرفتم به دامانم فتادی!

چو اشکی در گریبانم فتادی!

 

شدم دیوانه وُ دیگر گذشتم٬

ز دنیا!-ای دریغ از سَر گذشتم!-

اَجَل اکنون که می گیرد سراغم

چو لاله از غم عشق تو داغم

چو میمیرم به لب نام تو دارم

پس از مرگم چو آیی بر مزارم

ز خاکم ناله برخبزد به افلاک ٬

که: از یادم نرفتی تا دلِ خاک!

.