من از عهد آدم تو را دوست دارم

 

 

از آغاز عالم تو را دوست دارم

 

 

چه شب ها من و آسمان تا دم صبح

 

 

سرودیم نم نم ؛ تو را دوست دارم

 

 

نه خطی ، نه خالی ! نه خواب و خیالی !

 

 

من ای حس مبهم تو را دوست دارم

 

 

سلامی صمیمی تر از غم ندیدم

 

 

به اندازه ی غم تو را دوست دارم

 

 

بیا تا صدا از دل سنگ خیزد

 

 

بگوییم با هم : تو را دوست دارم

 

 

جهان یک دهان شد همآواز با ما :

 

 

تو را دوست دارم ، تو را دوست دارم .