در ملـتـقای الکل و دود

آنـگـونه مـست بودم

که از تـمام دنـیا

تـنها

     دلـم

           هـوای تـرا

                       کـرده بود

می گفتم این عجیب است

ایـنـقدر ناگـهانی دل بـستن

از من که بی تـعارف دیـری ست

زیـن خـیل ورشکـسته کـسی را

در خـورد دل نـهادن

                           پیدا نـکرده ام...